In gesprekken over informatiehuishouding gaat het al snel over systemen, compliance of ‘de archivaris’. Wat daarbij vaak ontbreekt, is het besef dat deze onderwerpen allemaal draaien om één onderliggende vraag: hoe weet een organisatie zeker dat zij handelt op basis van juiste, betekenisvolle en legitieme informatie?
Zolang informatie pas achteraf wordt geordend, blijven bestuurlijke verantwoording en transparantie kwetsbaar. Dit blog verkent waarom de klassieke archieffunctie daarvoor tekortschiet en waarom organisaties behoefte hebben aan een nieuwe rol: de informatiecartograaf. Een rol die informatie niet beheert nadat zij is ontstaan, maar haar vanaf het begin positioneert, ontwerpt en toetst.
